تدوین و ترجمه‌ی پیام یزدانجو
تهران: نشر مرکز
چاپ اول، ۱۳۸۲؛ ویراست دوم، ۱۳۸۷
۲۴۰ صفحه

پساساختارگرایی، جنبشی که پهنه‌ی علوم انسانی را در دهه‌های پایانی سده‌ی بیستم در نوردیده و رشته‌های گوناگونی از فلسفه و جامعه‌شناسی گرفته تا نقادی ادبی و زیبایی‌شناسی را تحت تاثیر قرار داده، پیوندی ناگسستنی با اندیشه و ادبیات پسامدرن دارد. آن‌چه امروزه نظریه‌ی ادبی معاصر و یا نقادی پسامدرن خوانده می‌شود بی‌گمان برآمده از کوشش‌ پساساختارگرایانی است که مهم‌ترین مفاهیم و راه‌گشاترین رویه‌ها را برای این نظریه و نقادی فراهم کرده‌اند. کتاب حاضر، که ده جستار کلیدی از دریدا، کریستوا، بارت، فوکو، سیکسو، دولوز و گاتاری، بودریار، و لیوتار را شامل می‌شود، خوانندگان را با دیدگاه‌های دوران‌ساز، خلاقانه، و گاه ناهمخوان برجسته‌ترین پساساختارگرایان آشنا می‌کند.

ادبیات پسامدرن، مکمل این مجموعه، آثار نویسندگان و ناقدان پسامدرن را در قالب «گزارش، نگرش، نقادی» مورد بررسی قرار می‌دهد.