فوکو را فراموش کن
ژان بودریار
ترجمهی پیام یزدانجو
تهران: نشر مرکز
چاپ اول، ۱۳۷۹؛ چاپ سوم، ۱۳۹۰
۱۲۸ صفحه
ژان بودریار، نظریهپرداز بلندآوازهی فرانسوی و سردمدار پسامدرنیسم، مهمترین چرخش فکری خود را با حملهای سنگین به آرای میشل فوکو به نمایش گذاشته است. بودریار در این کتاب اساس اندیشهی فوکو را به چالش کشیده، نظام غالب و غولآسایاش را از درون متلاشی میکند. او سخنپردازی فوکو در باب مقولات محوری آثارش، یعنی «قدرت» و «میل جنسی»، را به پرسش میکشد و دوران این سخن را سپریشده میداند.
هفت سال پس از فراموش کردن فوکو، بودریار در گفتوگویی با لوترنژه شرکت میکند تا اینبار خود را به دست فراموشی بسپارد. آن متن و این مصاحبه در کنار هم، با ضرباهنگ شتابناک، سبک گزینگویهوار، و لحن جدلبار خود، معرف آرای اندیشهوری شدهاند که غرابت و تازگی نوشتارش یادآور نیچه است.