معصومه­ علی­اکبری («یک داستان فلسفی؟»، «جهان کتاب»، بهمن ۸۴)
به نظر من انگیزه‏ى نقد یک اثر هنگامى پدید مى‏آید که اثر بر یکى از قوای احساس، فاهمه، یا وجدان (حداقل بر یکی از آن‌ها) اثر بگذارد. اما فرانکولا چنین اثری بر من نگذاشت. پس نمی­خواهم آن را نقد کنم. آن­چه می­نویسم حرف­هایی است که بعد [...]

اگر به ضرورت نقادی فرهنگی باور داشته باشیم، نگاه نقادانه به پدیده­های فرهنگ عامه­پسند ارزش و اهمیتی ویژه دارد و به هیچ رو نمی­توان آن را نادیده گرفت. «شب­های برره» از هر نظر نمونه­ی مناسبی برای درک این ضرورت است – یک محصول فرهنگی با مخاطبانی بسیار گسترده و با تاثیری فراتر از انتظار – [...]

این­طور بگویم: آن­قدر از باندبازی­های ادبی بیزار بودم، آن­قدر از خفقان ادبیات محفلی خسته، که اصلا” علاقه­ای به مشارکت در جایزه­بازی­های امسال را نداشتم. حتا آرزو می­کردم ای کاش اصلا” پشت پرده­ی این نمایش­ها را نمی­دیدم تا راحت­تر می­توانستم نقش­ نویسندگی­ام را بازی کنم: این همه خاله­زنکی و عمومردکی، آن هم در مورد شخص شخیص [...]