۱
بحثی درباره­ی «ابتذال» به راه افتاده؛ موافقان و مخالفانی هم دارد. من هم به نوبه­ی خود به این ابتذال می­اندیشم. با این همه، شک دارم آن­چه من ابتذال می­خوانم چندان اشتراکی با مفهوم آن نزد موافقان و مخالفان داشته باشد. من «ابتذال» را در برابر «ادب» نمی­گذارم. از دید من، ادب هم اغلب می­تواند به­سخیف­ترین [...]

را در فارسی معمولا” به «قساوت»، «بی­رحمی»، یا «سنگ­دلی» ترجمه می­کنند اما در انگلیسی معنایی دوگانه دارد که در این برگردان­ها نمی­گنجد: رنج­رسانی به دیگران و / یا بی­اعتنایی به رنج آنان. ریچارد رورتی (پیشامد، بازی، و همبستگی) «لیبرال» را به­عنوان کسی تعریف می­کند که بدترین کار ممکن را همین می­داند، همین که رنجی به [...]

ادبیات مدرن، از آغاز تا دیرباز، در راه «بازنمایی» درست و دقیق واقعیت گام برداشته – ادبیات باید آینه­ی زندگی می­شد. حال،‌ سال­ها است که نویسندگان از این راه برگشته­اند، ادبیات این ایده را کنار گذاشته، و داستان دیگر درصدد بازنمایی واقعیت (متعارف یا متعالی)‌ نیست. با این همه، همسویی و در نهایت همسانی ادبیات [...]

در رابطه­ی عاشقانه، من (مذکر) گاه دروغ می­گویم اما می­دانم که دارم دروغ می­گویم؛ عاشق / معشوق (مونث) من دروغ می­گوید اما نمی­داند که دارد دروغ می­گوید – دروغ خود را دروغ نمی­داند: من به حقیقت دروغ باور دارم، او به دروغ حقیقت.
عاشق / معشوق من اغلب می­گوید که هیچ چیز بیش­تر از دروغ شنیدن [...]