۱
زمانی که اراسموس «در ستایش دیوانگی»، یکی از زیباترین و بی­شک برجسته­ترین آثار عصر رنسانس، را می‌نوشت، «دیوانگی» هنوز مفهومی مذموم و نگاهی به­شدت نکوهیده نبود؛ دیوانگی هنوز نسبتی با فرزانگی داشت و دیوانه در ردیف انسانی در جامعه می­زیست. با ظهور علوم «انسانی» بود که ضرورت حصر و حبس دیوانگی و دیوانگان احساس شد [...]

۱
آدمی باید بین زندگی کردن و روایت کردن، بین زیستن و نوشتن، انتخاب کند (سارتر): حکمی است که شاید بیش از حد افراطی به نظر ­رسد. با این حال، حقیقت هم این است، هر نویسنده‌ای همین کار می­کند. گفتن ندارد: روایت داستانی، ادبیات، و در نهایت نوشتار، تنها شکلی از آفرینش انسانی است که چنین [...]

چیزی برای پخت‌وپز (از مجموعه داستان «قطار سریع‌السیر توکیو - مونتانا»)
سال­ها است که دارم به این ماجرا فکر می­کنم. مثل سوپی است که روی شعله­ی عقبی اجاق ذهن­ام آرام و آهسته در حال غل­غل بوده. سوپ را هزاران بار هم زده­ام … اغلب با حالتی عصبی در حالی که سال­ها از کف­ام رفته بود، پیر [...]

تلسکوپ بزرگ طلایی (از مجموعه داستان «قطار سریع‌السیر توکیو - مونتانا»)
جلوی خودش را ول کرده، سی و پنج پوندی هم اضافه وزن دارد. موهای بلند تیره­اش شورش آشفته­ای علیه شانه­ها و برس­ها است. رخت و لباس­اش می­شود گفت که نامرتب و بی­رنگ­ورو است.
همه­ی کاری که دل­اش می­خواهد بکند حرافی است.
یک عده آدم توی یک کلبه [...]

۱
انتظار آینده‌ای خوش(تر)، چشم­داشت بهبود: امید احتمالی است بی‌یقین – همیشه همین احتمال: هم مخاطره، هم موفقیت: احتمالی که هرگز به صفر نمی­رسد — حکمت ریاضی: همیشه امیدوار باش. سرخوردگی هم آن روی سکه­ی امید است، اما جسارت امید ورزیدن داشته باش (فلسفه­ی زندگی، حکمت عملی، جبر حیات).
۲
بنیامین می­گوید: «تنها راه شناختن یک نفر، دوست [...]