English

بایگانی برای 'نقادی فرهنگی'

گربه‌ای به نام فرانکولا

۸ بهمن ۱۳۸۴

این­طور بگویم: آن­قدر از باندبازی­های ادبی بیزار بودم، آن­قدر از خفقان ادبیات محفلی خسته، که اصلا” علاقه­ای به مشارکت در جایزه­بازی­های امسال را نداشتم. حتا آرزو می­کردم ای کاش اصلا” پشت پرده­ی این نمایش­ها را نمی­دیدم تا راحت­تر می­توانستم نقش­ نویسندگی­ام را بازی کنم: این همه خاله­زنکی و عمومردکی، آن هم در مورد شخص شخیص [...]

اخلاق اصالت

۲۶ دی ۱۳۸۴

۱
بحثی درباره­ی «ابتذال» به راه افتاده؛ موافقان و مخالفانی هم دارد. من هم به نوبه­ی خود به این ابتذال می­اندیشم. با این همه، شک دارم آن­چه من ابتذال می­خوانم چندان اشتراکی با مفهوم آن نزد موافقان و مخالفان داشته باشد. من «ابتذال» را در برابر «ادب» نمی­گذارم. از دید من، ادب هم اغلب می­تواند به­سخیف­ترین [...]

cruelty

۱۶ دی ۱۳۸۴

را در فارسی معمولا” به «قساوت»، «بی­رحمی»، یا «سنگ­دلی» ترجمه می­کنند اما در انگلیسی معنایی دوگانه دارد که در این برگردان­ها نمی­گنجد: رنج­رسانی به دیگران و / یا بی­اعتنایی به رنج آنان. ریچارد رورتی (پیشامد، بازی، و همبستگی) «لیبرال» را به­عنوان کسی تعریف می­کند که بدترین کار ممکن را همین می­داند، همین که رنجی به [...]

سوسور و سانسور

۳۰ آبان ۱۳۸۴

فردینان دو سوسور (۱۹۱۳ – ۱۸۵۷) زبان­شناس سوئیسی و پدر زبان­شناسی مدرن است. درس­گفتارهای او که سه سال بعد مرگ­اش، با عنوان «دوره­ی زبان­شناسی عمومی»، منتشر شد تاثیری تعیین­کننده و دوران­ساز داشته، و بنیان­گذاری این آموزه از سوی او سیلی از اندیشه­های بنیان­برانداز را در پی داشت – بدون او ساختارگرایی و پساساختارگرایی ممکن یا [...]

در نکوهش دیوانگی (یا، خطابه‌ی ارتجاع)

۳۰ شهریور ۱۳۸۴

۱
زمانی که اراسموس «در ستایش دیوانگی»، یکی از زیباترین و بی­شک برجسته­ترین آثار عصر رنسانس، را می‌نوشت، «دیوانگی» هنوز مفهومی مذموم و نگاهی به­شدت نکوهیده نبود؛ دیوانگی هنوز نسبتی با فرزانگی داشت و دیوانه در ردیف انسانی در جامعه می­زیست. با ظهور علوم «انسانی» بود که ضرورت حصر و حبس دیوانگی و دیوانگان احساس شد [...]

منطق (امر) منفی

۳۱ مرداد ۱۳۸۴

­اسلاوُی ژیژک در ایران ناشناخته نیست؛ در میان نظریه­پردازان جدید اروپایی، اتفاقا” این بخت را داشته تا به عنوان نافذترین ناقد لیبرالیسم سیاسی و برجسته­ترین نماینده­ی سیاست رادیکال در دنیای معاصر ملقب شود، آن هم اتفاقا” از سوی رادیکال­های بنیادگرای ایرانی. این روزها هم اینان، این کوتوله­های پرمدعای متوهم که چون نتوانسته­اند خود را تا [...]

دین و دنیای روشنفکری

۱۶ مرداد ۱۳۸۴

در این مقال مختصر نمی­خواهم بحث پر طول و تفصیل «روشنفکری دینی» و امکان یا عدم­امکان آن را از نو دامن بزنم. با این حال، به گمان­ام، با وجود نظرورزی­های ارزش­مندی که در یکی دو سال گذشته در این باره صورت گرفته، هنوز هم دشواری­هایی در درک دقیق نسبت دین با روشنفکری وجود دارد. نکات [...]